Το δέυτερο μυθιστόρημά της Σχεδόν Σούπερ, βρίσκεται στη δευτερη έκδοση, η FNAC την ενέταξε στα νέα ταλέντα της ελληνικής λογοτεχνίας κι εμείς παραμένουμε πιστές της αναγνώστριες απο το πρωτο της βιβλίο, Χαπι Λου. Με αφορμή όλα αυτά η Εύη μας εξηγεί ιστορίες έρωτα και λογοτεχνίας.

Πείτε μας σε τρεις αράδες την υπόθεση του Σχεδόν Σούπερ.

Σούπεργκερλ με χιλιάδες παπούτσια, λεφτά και γκόμενους κλατάρει και κλέβει μπλουζάκια, αφήνει σούπερ δουλειά, παπούτσια και γκόμενους και ασχολείται με τη ζωή της, τα παιδικά της τραύματα, κάνει τσάμπα ψυχανάλυση, γίνεται άνθρωπος και ερωτεύεται επιτέλους.  

Η δική σας ζωή είναι σχεδόν κάτι επίσης;

Είμαι σχεδόν μέτρια σε ύψος, σχεδόν όμορφη, σχεδόν ερωτευμένη, σχεδόν αδύνατη, σχεδόν καπνίστρια (δεν παίρνω μέσα τον καπνό), σχεδόν ισορροπημένη, σχεδόν γνωστή, σχεδόν μαγείρισσα (δυο-τρεις φορές την εβδομάδα μαγειρεύω κάτι τρελό και εξωτικό), σχεδόν φτωχή (που λέει η μάνα μου) [ΓΕΛΙΑ] αλλά ζω σαν πλουσία (και αυτό η μάνα μου το λέει), και σχεδόν νευρωτική (αυτό το λένε όλοι).  

Θα λέγατε ότι η ζωή της ηρωϊδας σας, της Βέρας, είναι ένας αγώνας πάλης ανάμεσα στην αγάπη της για τη δουλειά της και την ανάγκη της να αφοσιωθεί (ή το φόβο της να μην αφοσιωθεί) σε έναν άντρα;

H ηρωϊδα σας, που «ζει με μια βαλίτσα στο χέρι», έχει κάποια σχέση με αληθινά πρόσωπα και (προσωπικές) καταστάσεις;

Ζω κι εγώ με μια βαλίτσα στο χέρι και αποφεύγω επίσης τον εαυτό μου. Αλλά δεν ενδιαφέρομαι να βγάλω λεφτά, η να κάνω συλλογή παπουτσιών. Η ηρωίδα μου μοιάζει με ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Παρότι σκύλα σε πρώτο επίπεδο, όπως όλες όσες κάνουν καριέρα, γίνεται συμπαθητική όταν βλέπουμε ότι έχει αδυναμίες και τρύπες στη συναισθηματική της ζωή. Παρόλο το γκλάμουρ που την περιβάλει, παρότι κοιμάται σε ξενοδοχεία όπου παρασέρνει άντρες που δεν την ενδιαφέρουν, είναι τελικά μια πολύ αληθινή και μόνη τριανταβάλε.

Πως είναι η ζωή της μέσης τριανταβάλε αδέσμευτης γυναίκας σήμερα;

Δεν ξέρω, εγώ είμαι εικοσιεφτά (χα). Η δική μου ζωή είναι κάτι ανάμεσα σε βιβλία και μπαρ. Διάφορες φίλες μου έκαναν φέτος παιδιά. Αυτό είναι ένα φλέγον ζήτημα της τριανταβάλε, παιδί ή τρελή ζωή; Αυτό το βιολογικό ρολόι που κουδουνίζει και σου λέει ή τώρα η ποτέ είναι φριχτό και ψυχαναγκαστικό.   

Το χιούμορ τι ρόλο παίζει στη ζωή σας;

Σώζει σχέσεις και γκάφες. Κάνω  πλάκα με όλα, συχνά εις βάρος του εαυτού μου. Το έχω και πιστοποιημένο, «Στην Εύη για το χιούμορ της», μου αφιέρωσε το βιβλίο του ο φίλος μου Θανάσης Χ. «Γραφή με πολύ Χιούμορ?» γράφουν για το Σχεδόν Σούπερ. Από την άλλη βέβαια το χιούμορ κρύβει πράγματα, είναι υπεκφυγή.

Πόσες μέρες θα αντέχατε χωρίς πάθος; Και πόσες μέρες θα αντέχατε να καίγεστε συνεχώς από αυτό;

Τα πάθη δυστυχώς δεν έρχονται κατά παραγγελία. Επίσης, όσο μαρτυρικά κι αν είναι, είναι επιθυμητά: μόνο τότε νιώθεις ζωντανή. Στείλε ένα πάθος ακόμα Κύριε, και τι να κάνω, θα το αντέξω.